Z życia szkoły

W świecie mitów

Pod pojęciem mitologia grecka rozumiemy religię starożytnych Greków. Był to zbiór wierzeń o charakterze politeistycznym i antropomorficznym.

Mitologia pobudzała twórczość artystyczną do tego stopnia, że ciągle pojawiały się nowe wątki, odzwierciedlające relacje zachodzące między człowiekiem i bogami, służyły one głównie do określenia granic, których śmiertelnikom nie było wolno przekraczać.

Na swój sposób mitologia była kodeksem etycznym wyznaczającym miejsce człowieka w ustalonym porządku świata. Najstarszymi źródłami wiedzy o mitologii greckiej są dzieła Homera i Hezjoda.

Mitologia grecka, poprzez mitologię rzymską, która z niej wiele zaczerpnęła, weszła do dziedzictwa kultury europejskiej i nadal występuje w różnych przejawach życia społecznego, jak na przykład New Age, astrologia, horoskopy, znaki Zodiaku, kult i hipoteza Gai.

Oprócz Akropolu, Wenus z Milo, Apolla, demokracji i wielu wynalazków Grecy pozostawili po sobie w spuściźnie mity, czyli podania o bogach i bohaterach. Z nich właśnie znamy Prometeusza, Syzyfa, Narcyza, Dedala i Ikara, Odyseusza, Demeter i Korę, Orfeusza i Eurydykę.

Klasa V poznaje mitologię zarówno na lekcjach języka polskiego jak i historii, głównie na podstawie mitów Wandy Markowskiej i Jana Parandowskiego.

Tym razem lekcję poprowadzili uczniowie, którzy kilka dni wcześniej podzielili się na grupy i opracowali samodzielnie zagadnienia dotyczące świata zmarłych w wierzeniach Greków.

Przypomnieli Syzyfa, który chciał przechytrzyć bogów i za to spotkała go zasłużona kara – wtaczanie na stromą górę ogromnego głazu, który wciąż się stacza.

Opowiedzieli o zwyczajach i obrzędach pogrzebowych, o życiu po śmierci. Przybliżyli postacie Orfeusza i Eurydyki. Uwieńczeniem prezentacji była samodzielnie przygotowana gazetka, na której znaleźli się prawie wszyscy bogowie olimpijscy.