Z życia szkoły

..., trochę nieczysto, czyli - brudno!

Corocznie, uczniowie szkoły podstawowej w Sadowej przemierzają wybrane rewiry otuliny Kampinoskiego Parku Narodowego w celu przywrócenia jej cywilizacyjnego wyglądu a z punktu widzenia Przyrody, przywrócenia jej do życia. Mówimy tutaj oczywiście o mikroskopijnym wycinku tej mazowieckiej wyspy zieloności.

Otulina to sfera buforowa dla Kampinoskiego Parku Narodowego. A co lub kogo ma ona buforować, przed czym i przed kim? Patrząc na poniższe zdjęcie pękatych worków, odpowiedź na pytanie - przed czym - jest oczywista. Ale to tylko jej część. A przed kim, szanowny Internauto? Domyślasz się?

Dzieciaki z Sadowej jak zwykle radośnie ruszyły w las jak te nie przymierzając, ogary z Żeromskiego. Było słonecznie, ciepło, wesoło a tak naprawdę - smutno. Nie trzeba było być jasnowidzem aby zobaczyć oczyma wyobraźni jak w całym Parku kilogramy śmieci porozrzucane wśród drzew przechodzą w setki kilogramów a te z kolei w tony i ... lepiej dalej już nie wyliczać.

Aż dziw bierze, że mimo swojej rezolutności nie "wyprodukowało" jeszcze to uczniowskie towarzystwo bardzo trudnego pytania, skierowanego do opiekunów takich akcji.

"Psze Pani, a jaki jest sens takiego zbierania jeden raz w roku, jeżeli za miesiąc będzie tutaj tak samo?"

Co odpowiedzieć? Że w takim razie mamy zbierać raz na tydzień te ludzkie fetecie? Że jednak jest sens, bo wszystko co robimy i jest pożyteczne - ma swój sens? Itd., itp.?

Drapię się w głowę bo mam obiekcje. Zrywy, akcje, pokazówki nie uratują świata. Uratować może go każdy z nas, z osobna. Nic twórczego, nic odkrywczego. I to chyba byłaby najlepsza odpowiedź. To nic że wymaga to czasu, to nic że nie widać dzisiaj sensu. W krajach gdzie dbanie o higienę dzieci praktykują na sobie na co dzień, (chociażby taki natrysk po w.f w szkole), w krajach gdzie świadomość ekologiczna objęła całe społeczeństwa, ten problem tak jak u nas istniał a już nie istnieje.

Powód? Nasączano te skorupki od młodych lat, nasączano i już trącą tym - czym potrzeba. U nas niestety jeszcze nie. Lata aroganckiego stosunku do środowiska zrobiły swoje. Musimy więc jak ta kropla, kap, kap, kap... . Kapanie to, nie może ograniczać się tylko do szkoły, ale to temat na inną okazję. Wierzmy że uda się, bo inaczej nic co dla Przyrody dzisiaj robimy nie miałoby sensu!