Z życia szkoły

Palmiry i Granica.

Tradycyjnie tuż przed 1 listopada wybraliśmy się na Cmentarz w Palmirach, nazywany też często – warszawskim Katyniem. Choć pogoda nie sprzyjała spacerom, strasząc już pierwszym mrozem, przeszliśmy alejkami wśród jednakowych krzyży, wspominając Tych, którzy zginęli z rąk hitlerowców.

Przy wejściu na cmentarz umieszczono wyryte w kamieniu słowa, pierwotnie wyryte przez nieznanego więźnia na ścianie celi w więzieniu w Alei Szucha:

"Łatwo jest mówić o Polsce, trudniej dla niej pracować, jeszcze trudniej umrzeć, a najtrudniej cierpieć".

Uczniowie klas 0 – VI, zapalali znicze na grobach znanych Polaków rozstrzelanych w Palmirach: Macieja Rataja, Janusza Kusocińskiego - olimpijczyka, Juliusza Dąbrowskiego – harcmistrza ZHP, Dawida Przepiórki - szachisty, Witolda Hulewicza- literata oraz Tych, których nazwisk nie znamy.

Przypomnieliśmy sobie historię Cmentarza i wyjaśniliśmy co symbolizują górujące nad Nim 3 krzyże, które posiadają zmienione proporcje - ich dłuższe ramiona mają symbolizować rozłożone ręce rozstrzeliwanego człowieka.

W lesie otaczającym cmentarz, miejsca pochówków oznaczone są parami betonowych krzyży - podobne krzyże, tylko drewniane znajdują się w miejscach innych egzekucji np. w Lesie Młocińskim.

Odwiedziliśmy tez Muzeum w Granicy im. Jadwigi i Romana Kobendzów, przyszłych patronów naszej Szkoły. Drewniany kompleks przedwojennego leśnictwa Kampinos, w którym dziś mieści się m.in. edukacyjne muzeum przyrody Parku Narodowego, z bogatą kolekcją wypchanych zwierząt (m.in. wilk, łoś, lis, orzeł bielik i cietrzew).

W jednej z sal, przepełnionej zapachem drzewa wysłuchaliśmy ciekawego wykładu nt. fauny i flory Kampinoskiego Parku Narodowego. Mieliśmy tez okazję obejrzeć wspomnianą kolekcję wypchanych zwierząt, które znaleziono w Puszczy.

Następnie udaliśmy się na spacer po Parku. Słuchaliśmy uważnie ciekawostek z życia łosia, borsuków i lisów. Na rozgrzewkę przeciągaliśmy linę. Okazało się, że najsilniejsze są dziewczyny.

Wracając do autokaru, zaobserwowaliśmy kilkanaście zabytkowych zagród chłopskich, pochodzących z wysiedlanych wsi na terenie Parku położonych dookoła kompleksu. Planowano stworzyć z nich Park Etnograficzny, w którym miały zostać odtworzone fragmenty różnych krajobrazów kulturowych tego regionu: typowej wsi równinnej, leśnej osady i nadwiślańskiej wsi "olęderskiej".