Nie wystarczy kochać

Masz samochód? Też pytanie! A kto go dzisiaj nie posiada? Wozisz Swoje dziecko do szkoły, mając ją w zasięgu kilkuset metrów? Jeżeli odpowiedź brzmi w obu przypadkach – tak, oznacza to że jesteś ze swoją pociechą na dobrej drodze do kłopotów. Współczesny typ cywilizacji przemysłowej i motoryzacyjnej idzie w parze z coraz większym ograniczeniem ruchu. Coraz więcej ludzi wykonuje pracę w pozycji siedzącej lub stojącej, często z dużym napięciem uwagi, ale zazwyczaj z minimalnym napięciem mięśni. Coraz częściej słyszymy o zagrożeniach ze strony tzw. chorób cywilizacyjnych.

Wśród różnorodnych czynników związanych z wpływami cywilizacyjnymi na pierwszy plan wysuwają się trzy:

  • Otyłość. Badania wykazują, że co szósty Polak ma nadwagę.
  • Zmniejszona aktywność ruchowa, w związku z przewagą pracy siedzącej lub stojącej z ograniczonym zasięgiem poruszania się.
  • Udogodnienia, jakie wprowadzamy do naszego życia. Początkowo człowiek czuje się znużony, źle sypia, miewa bóle głowy, odczuwa kłucia w okolicy serca, niekiedy dokucza mu ucisk i rwanie w okolicy krzyżowej. To wszystko skłania go do dalszego ograniczania ruchu. Jedynie apetyt dopisuje... Zwiększenie wagi ciała wpływa znów ujemnie na sprawność fizyczną. Efektem braku ruchu, pracy fizycznej są otyłość, wady postawy, obniżona sprawność fizyczna i wydolność fizjologiczna a z drugiej strony, są one powodem unikania ruchu. I tak zamyka się koło...

W rezultacie niewiele osób wykonuje „normę” wysiłku dziennego, która została określona przez Międzynarodową Organizację do Spraw Wyżywienia i Rolnictwa (FAO). Miarą tego wysiłku jest 6 – kilometrowy marsz dla mężczyzny i 5 – kilometrowy marsz dla kobiety w dość szybkim tempie.

Postaraj się zrozumieć że szkolne wychowanie fizyczne to nie tylko lekceważone przez dorosłych wygłupy dobre dla młodych! Wychowanie fizyczne jest bardzo ważnym faktorem w przeciwdziałaniu wadom postawy. Spełnia ono kilka kluczowych funkcji w rozwoju Twojego dziecka. Funkcjami tymi są: stymulacja, adaptacja, kompensacja, korektywa.

Trzeba sobie uświadomić, że problem dysfunkcji u osób dorosłych ma swój początek bardzo wcześnie, a nieodbyte lekcje wychowania fizycznego mają w skali owych dysfunkcji - decydujące znaczenie. Aby uniknąć lub ograniczyć do minimum dolegliwości w wieku dojrzałym należy zadbać o to, aby w okresie wzrastania stworzyć dziecku prawidłowe warunki rozwoju psychoruchowego gwarantujące w przyszłości dobrą sylwetkę, prawidłową postawę i zadowalającą wydolność organizmu.

W kolejnych etapach rozwoju dziecka konieczne są ćwiczenia profilaktyczne, a jeśli zajdzie potrzeba wyrównawcze i korekcyjne. Aby do minimum ograniczyć możliwość wystąpienia wad postawy należy od momentu przyjścia dziecka na świat stymulować je do prawidłowych zachowań poprzez chodzenie, korygowanie sylwetki dziecka podczas zabawy, stworzenie odpowiednich warunków odpoczynku i snu w wygodnym, ale i zdrowym łóżku.

Niestety statystyka jest alarmująca. Około 80 % dzieci ma wady postawy. Rodzice muszą być świadomi, że jeśli dziecko ma wady postawy, to nie miną one wraz z rozwojem dziecka. Z wad postawy nie „wyrasta się”, mogą one jedynie pogłębiać się i dziecko w dorosłe życie wejdzie z ułomnościami, które mogą mu nie tylko utrudniać normalne funkcjonowanie, ale także będą miały wpływ na jego zdrowie i sprawność.

Postawa jest nawykiem ruchowym kształtującym się na określonym podłożu morfologicznym i funkcjonalnym oraz związanym z codzienną działalnością danego osobnika. Istotą zaburzeń w sferze fizjologicznej jest nawyk nieprawidłowej postawy. Dla dziecka z wadą nawykowa postawa nieprawidłowa jest czymś zwykłym, naturalnym, nie wymagającym wysiłku. Sztuczną natomiast i związaną z wysiłkiem fizycznym, a często i psychicznym, jest postawa skorygowana. Równolegle do zmian w nawyku postawy występują zaburzenia w sferze morfologicznej. Polegają one najczęściej na występowaniu dystonii mięśni zespołów współdziałających lub symetrycznych, rozciągnięciu i nadmiernym napięciu pewnych grup więzadeł oraz części torebek stawowych, a wreszcie nierównomiernie rozłożonych siłach nacisku pociągania w zakresie układu kostnego kręgosłupa. A trzeba pamiętać, że kręgosłup jest najważniejszym elementem narządu ruchu, trzonem postawy ciała. Decyduje on o postawie, sprawności fizycznej, ma również wpływ na funkcjonowanie wielu ważnych narządów wewnętrznych.