Rozwój psychiczny

Wiek 3 - 6 lat to okres szybkiego rozwoju procesów psychicznych dziecka. Sprzyja temu rozwój mózgu i tkanki nerwowej. Mózg trzylatka ma około 70% wagi mózgu dorosłego, a mózg sześciolatka już 90%. Przyrost masy mózgu odbywa się nie przez powstawanie nowych komórek nerwowych, ale przez wzrost ich objętości. Przyrostowi masy towarzyszy doskonalenie jego struktury i tworzenie nowych, coraz liczniejszych połączeń między komórkami mózgowymi. Dzięki wyższym czynnościom kory mózgowej rozwijają się u dziecka działania orientacyjno-badawcze, procesy poznawcze, pojawiają się uczucia bardziej złożone. Dzieci przedszkolne cechuje duża pobudliwość nerwowa, impulsywność, tym większa, im dziecko jest młodsze. Powoduje to, że dziecko łatwo traci równowagę uczuciową, przejawia zmienność zachowania, bywa krzykliwe, nadruchliwe, trudno mu panować nad sobą, łatwo się męczy i nuży.

Na początku okresu przedszkolnego nastroje dziecka są jeszcze bardzo zmienne, a reakcje uczuciowe gwałtowne. Dziecko śmieje się lub płacze, cieszy lub smuci z błahych powodów. Łatwo zmienia nastrój. Krańcowo różne reakcje mogą występować bezpośrednio po sobie. Dopiero pod koniec wieku przedszkolnego dziecko uczy się stopniowo panować nad przejawami swoich uczuć.

U dzieci trzy -, czteroletnich wyraźnie widoczna jest postawa egoistyczna, uwzględniająca głównie własny punkt widzenia i własną korzyść. Dzieci starsze zaczyna cechować postawa bardziej obiektywna i uspołeczniona. Potrafią uznać słuszność i ważność zasad, reguł i zwyczajów.

Okres przedszkolny to także czas wydatnego rozwoju pamięci i uwagi. Pamięć i uwaga w tym wieku zachowują jednak charakter mimowolny. Dziecko zauważa głównie to, co je interesuje i pociąga, a zapamiętuje te zdarzenia i sytuacje, które bez większego wysiłku same utrwalą mu się w umyśle. Z wiekiem spostrzeżenia dziecka stają się coraz bogatsze ł bardziej zróżnicowane. Uczy się ono wyodrębniać zmysłowo dostrzegane cechy przedmiotów i zjawisk, zestawiać je ze sobą i porównywać. Stopniowo rozwija się trwałość uwagi. Powoduje to, że dziecko rozwija swoją zdolność do wykonywania określonej czynności przez dłuższy czas.

Coraz widoczniejsze stają się przejawy woli - dzieci zaczynają stawiać sobie z góry określone cele i potrafią je realizować niejednokrotnie z dużą wytrwałością. Sprzyja temu rozwój zdolności kierowania własnym działaniem. U dzieci przedszkolnych występuje charakterystyczny rys motywacji: łatwo dają się namówić do wykonania ćwiczeń czy zadań, gdy coś one wyobrażają, gdy rozumieją ich cel, a także, szczególnie u chłopców, gdy wchodzi w grę czynnik rywalizacji. W wieku przedszkolnym kształtują się już podstawy charakteru: można wyrabiać u dzieci samodzielność, niezależność, zdolność do radzenia sobie w różnych sytuacjach, odwagę, prawdomówność, życzliwość dla innych i chęć pomagania im.

Główną formą działalności dzieci w tym wieku jest zabawa. Lata przedszkolne to rozkwit zabaw tematycznych, konstrukcyjnych i ruchowych. Kształtują one rozwój sfery poznawczej i mają doniosłe znaczenie w poznawaniu rzeczywistości. Stanowią intensywne ćwiczenie wspomagające funkcje poznawcze i ruchowe dziecka.

Wiek 3 - 6 lat to także okres szybkiego rozwoju słownictwa. Bogaci się ono, wzrasta ilość przymiotników, przysłówków, zaimków i liczebników. Nie znając zasad gramatyki, dzieci uczą się z powodzeniem używać przypadków, czasów, rodzajów. Dziecko trzyletnie zdolne jest powtórzyć zdanie złożone z 6 - 7 wyrazów, czterolatek powtarza zdanie 12-, 13- wyrazowe, a sześciolatek - zdanie składające się z 16 - 18 wyrazów. Wraz z rozwojem słownictwa dziecko przyswaja sobie różne pojęcia, rozwija myśl słowną (tzw. cichą mowę").

W drugiej połowie okresu przedszkolnego życie uczuciowe dziecka bogaci się, pogłębia i stabilizuje. Pojawiają się zaczątki uczuć wyższych - uczuć społecznych i estetycznych. Rozwój psychiczny dziecka jest najczęściej zsynchronizowany z jego rozwojem ruchowym.

Rozwój psychiczny dziecka jest najczęściej zsynchronizowany z jego rozwojem ruchowym.